شب شده تیره شد ماهم نیامد

روشنی بخش راهم نیامد...

خواستم بنالم توانم نبود

ازدل به دهان آهم نبود

گرچه خسته وزار و دلگیرم

نمی خواهم دور از وی بمیرم

صید تو نیستم ای اجل دور شو

یار می گویم، و قوت می گیرم

او نیاید من راهی خواهم شد

در پیش هر چی خواهی خواهم شد

بر فلک پرد سیاره گردم

در دریا باشد ماهی خواهم شد

می یابم بی شک او را می یابم

گویم عزیزم جانم مهتابم

می کشی مرا پیش خودت کش

دیگر با هجران مده عذابم

تر می شوند و به صورت بازتاب خردی در می آیند که طی سالیان سال فراهم آورده ایم و احساسات ، عمق

بیشتری می یابند و حتی لطیف تر و غنی تر می شوند .

در هر سنی زیستن با عشق ، معنای ساده اش این است که آموخته ایم عشق را زنده نگه داریم .

عشق سالخورده ، همانند شراب سالخورده ارضا کننده تر ، طراوت بخش تر ، گرانبهاتر ، مقبول تر و مست

کننده تر است .

در برابر آنها که بسیار جوانند و درک ناقصی از عشق دارند ، عشاق مجرب به لبخندی عفو آمیز بسنده می

کنند و جام را بدون جرعه سر می کشند .